فصل نوزدهم: در هبه (مواد 795 تا 807)

2746

ماده 795

515

هبه عقدی است که به موجب آن یک نفر مالی را مجانا به کس دیگری تملیک می کند، تملیک کننده واهب، طرف دیگر رامتهب، مالی را که مورد هبه است عین موهوبه می گویند.

ماده 796

505

واهب باید برای معامله و تصرف در مال خود اهلیت داشته باشد.

ماده 797

470

واهب باید مالک مالی باشد که هبه می کند.

ماده 798

481

 هبه واقع نمی شود مگر با قبول و قبض متهب اعم از اینکه مباشر قبض خود متهب باشد یا وکیل او و قبض بدون اذن واهب اثری ندارد.

ماده 799

492

در هبه به صغیر یا مجنون یا سفیه قبض ولی معتبر است.

ماده 800

436

در صورتی که عین موهوبه در ید متهب باشد محتاج به قبض نیست.

ماده 801

495

هبه ممکن است معوض باشد و بنابراین واهب می تواندشرط کند که متهب مالی را به او هبه کند یا عمل مشروعی را مجانابجا اورد.

ماده 802

463

اگر قبل از قبض، واهب یا متهب فوت کند هبه باطل می شود.

ماده 803

573

بعد از قبض نیز واهب می تواند با بقاءق عین موهوبه از هبه رجوع کند مگر در موارد ذیل:

1 - در صورتی که متهب پدر یا مادر و یا اولاد واهب باشد؛

2 - در صورتی که هبه معوض بوده و عوض هم داده شده باشد؛

3 - در صورتی که عین موهوبه از ملکیت متهب خارج شده یامتعلق حق غیر واقع شود خواه قهرا مثل اینکه متهب به واسطه فلس محجور شود خواه اختیارا مثل اینکه عین موهوبه به رهن داده شود؛

4 - در صورتی که در عین موهوبه تغییری حاصل شود.

ماده 804

516

در صورت رجوع واهب نماات عین موهوبه اگر متصل باشد مال واهب و اگر منفصل باشد مال متهب خواهد بود.

ماده 805

493

بعد از فوت واهب یا متهب رجوع ممکن نیست.

ماده 806

445

هرگاه داین طلب خود را به مدیون ببخشد حق رجوع ندارد.

ماده 807

438

اگر کسی مالی را به عنوان صدقه به دیگری بدهد حق رجوع ندارد.

وکلای عدل جو